Uitvaartwensen vastleggen : voorbereid zijn is een daad van liefde

Over een open kofferbak, een les van mijn zoon en wat we achterlaten

Het begon met een uitje. Spullen pakken, iedereen in de auto, we gaan! De achterbank werd te vol en dus stapte mijn zoontje uit om de spullen in de kofferbak te leggen. Hij stapte weer in, ik reed het erf af. En zodra ik snelheid begon te maken, hoorde ik het. Het klopte niet. Er was iets niet goed.

Ik keek om me heen, checkte mijn spiegels.. maar niets. Tot ik ineens heel helder naar buiten kon kijken. Veel te helder. De kofferbak stond nog open.

Mijn eerste reactie was bijna fel. Tot ik me bedacht dat dat helemaal niet nodig was.
We lachten. Hij stapte uit. En ik zei wat ik voelde: fouten maken mag, jongen. Dat geeft niet.

Aangekomen bij het zwembad bleek er die dag helemaal niet gezwommen te kunnen worden. Ik baalde er lichtjes van. Waarop mijn zoontje mij aankeek en zei:

“Fouten maken mag, mama.”

Hij had het gehoord. Hij had het onthouden. En op precies het goede moment gaf hij het terug.We kunnen niet alles goed doen. Maar we kunnen onze uitvaart wel voorbereiden.

We kunnen niet alles goed doen. Maar we kunnen onze uitvaart wél voorbereiden.

Die zin bleef bij me hangen, die dag. Want het is zo waar, in het leven én als we nadenken over de dood. We maken fouten. We vergeten dingen. We hebben geen controle over alles wat er op ons pad komt. Het zwembad is gesloten. De kofferbak staat open. Het leven rijdt door.

En toch. Er is iets wat we wél kunnen doen. Niet om alles te beheersen, maar om de mensen die van ons houden iets te geven: rust. Duidelijkheid. Een stukje minder gewicht op hun schouders, op het moment dat ze het al zo zwaar hebben.

Want dat is wat je uitvaartwensen vastleggen eigenlijk is. Geen somber ritueel. Geen morbide bezigheid. Het is een daad van liefde. Jij zegt: als ik er niet meer ben, hoef jij dit niet alleen uit te zoeken. Ik heb erover nagedacht. Ik heb het voor je opgeschreven.

Waarom stellen we het uitvaartwensen vastleggen toch zo lang uit?

De meeste mensen weten dat het verstandig is om hun wensen voor de uitvaart op papier te zetten. En toch doen ze het niet. Het voelt ver weg. Het voelt groot. Het voelt alsof je de dood dichterbij haalt door er over na te denken.

Maar is dat zo? Of is het andersom, dat je er juist rust van krijgt? Dat je, als je het eenmaal hebt opgeschreven, weer gewoon kunt leven? Zonder dat het ergens achterin je hoofd rondzweeft als een open kofferbak die je nog moet sluiten.

Voorbereid zijn is niet hetzelfde als bang zijn. Het is weten dat je er klaar voor bent, en daarna loslaten.

Wist je dat een uitvaart in Nederland gemiddeld tussen de €7.000 en €12.000 kost? Dat is een flinke last voor nabestaanden die al volop in de rouw zijn. Door nu na te denken over je uitvaartverzekering of een spaarpot, geef je hen niet alleen emotionele rust, maar ook financiële.

Uitvaartwensen vastleggen, waar begin je?

Je hoeft er geen groot project van te maken. Begin klein. Begin ergens. Dit zijn de vijf dingen die je vandaag al kunt doen.

1. Schrijf je uitvaartwensen op

Begraven of cremeren? Een kerk of een bos? Muziek die je raakt? Het hoeft niet perfect, het hoeft alleen maar eerlijk te zijn. Leg het ergens neer waar je nabestaanden het kunnen vinden. Veel uitvaartbedrijven bieden gratis een uitvaartwensenboekje aan om je op weg te helpen.

2. Kies de bloemen die bij jou passen

Verse rozen die verwelken, zijden bloemen die blijven, gedroogde bloemen die iets tijdloos hebben, zelfs dit kleine detail vertelt iets over wie je bent. Mijn oma had altijd cyclamen op de vensterbank. Die stonden er niet op haar uitvaart. Wat past bij jou?

3. Denk na over een uitvaartverzekering

Een uitvaart kost al snel tussen de €7.000 en €12.000. Dat hoeft geen verrassing te zijn voor je nabestaanden. Een uitvaartverzekering of een aparte spaarpot geeft hen financiële rust op een moment dat ze er al genoeg aan hun hoofd hebben.

4. Schrijf een persoonlijke brief voor je nabestaanden

Niet voor de notaris. Voor hen. Voor je kinderen, je partner, je beste vriendin. Wat wil je dat ze weten? Wat wil je dat ze onthouden? Een brief die je achterlaat is misschien wel het mooiste cadeau dat er is.

5. Vertel het aan iemand die je vertrouwt

Wensen opschrijven is mooi, maar vertel het ook. Aan je partner, je ouders, een goede vriend. Zodat er altijd iemand is die het weet, ook als het papier zoekraakt. Zo ontzorg je je nabestaanden écht.

Benieuwd waar je allemaal over na kan denken? Lees het in deze blog :

We kunnen niet altijd alles goed doen. Soms staat de kofferbak open. Soms is het zwembad gesloten. Soms loopt het leven anders dan we dachten.

Maar je uitvaartwensen vastleggen, dat kun je wél goed doen. En die voorbereiding is niet voor jou. Die is voor de mensen die van je houden. Voor het zoontje dat jouw woorden onthoudt en ze op het juiste moment teruggeeft. Voor iedereen die, als het zover is, niet hoeft te raden wat jij zou hebben gewild.